Prioriteit

geplaatst in: Verhalen | 0

Ruim 20 jaar heb ik in verschillende functies binnen verschillende organisaties in het bedrijfsleven gewerkt. Stuk voor stuk waren het banen waarbij ik min of meer gedwongen werd prioriteiten te stellen, ook om overzicht te houden voor mezelf. Vaak had ik dan ook te maken met hoge werkdruk, wat bij vlagen veel stress met zich meebracht.
In yoga vond ik destijds al de ingang om de stress beter te hanteren, ik ben nou eenmaal heel gevoelig voor stress. Voor mij was en is het nog steeds de manier om het contact met mezelf, met mijn lijf te hervinden.

De levensingrijpende gebeurtenissen de afgelopen jaren in mijn leven hebben alles te maken met gezondheid en daarmee ook stress. Ernstige ziekte en dood dichtbij brengen stress, heel veel stress met zich mee en vraagt veel van een mens en zijn naasten.

Kostbaar
Gezondheid,lieve lezer, is het meest kostbare goed dat wij als mens hebben. Hoe moeilijk daarentegen is het om gezond te leven, dit kostbare goed dagelijks de aandacht die het nodig heeft te geven … gezond te eten, voldoende te bewegen, voldoende te slapen, ruimte nemen om te ontspannen, kortom goed voor onszelf te zorgen.

Toen ik de diagnose borstkanker kreeg is er heel vaak tegen mij gezegd; ‘Je moet goed voor jezelf zorgen’. Met de zorg voor een kleuter en vol in een rouwproces in ons leven dat zij weerga niet kent is het nogal wat, die oneliner ‘Goed voor jezelf zorgen’. Maar hoe dan? In de meest stressvolle periodes in mijn leven ben ik blij dat ik van het bestaan van yoga wist en er op terug heb kunnen vallen. Nee, niet dagelijks een uur op de mat, maar door in het dagelijks leven de momenten in het NU te pakken met mijn kind, maar ook vaak alleen zijn met mezelf, familie en vrienden, op de grond liggen, mijn adem opmerken of mijn voeten voelen als ik weer eens mijn hoofd leeg maakte tijdens een wandeling in de natuur. Dat alles is voor mij ook yoga, verbinding met mezelf.  Alleen dat al hielp me om in het nu te zijn, me te verbinden met dat wat er wel is. Als het leven je vraagt van heel veel afscheid te nemen, is het NU een groot cadeau, het geeft houvast voor de voeten die de aarde onder zich missen …

Leefstijl

Wij mensen zijn zo goed in plannen. Time management, To Do lijstjes in de vorm van apps te kust en te keur, weekplanners in de mooiste kleuren te koop …. Samen oud worden, ons kind begeleiden naar een stabiel leven, genieten van alledag … Nee, het stond niet op een bucketlist, het was een ongeschreven droom. Een deel ervan heb ik moeten loslaten, en op een andere manier is een deel er zeker nog ….


Met veel vallen en opstaan heb ik de afgelopen jaren mijn leven op een andere manier ‘stijl’ moeten geven…Wat voelt wel goed en wat niet? Wat past in mijn leven van dit moment?  Keihard op mijn bek gaan, diep zinken, door de modder gaan, tissues volsnotteren om vervolgens weer op te krabbelen. Ik heb, zo voelt het, nog meer mijn eigen leefstijl moeten vinden waarin balans, in harmonie zijn met mezelf voor mij meer dan essentieel is geworden, zonder daarmee anderen tekort te doen.

Diep van binnen weet iedereen wel wat echt belangrijk is om overeind te blijven, maar het doen is een tweede. Nog meer dan voordat ik ziek werd, geef ik, als ik het evenwicht kwijt neig te raken, het waar ik kan aandacht, loop er niet voor weg, want dan achtervolgt het me des te sneller.

Belangrijk
Vaak heb ik mezelf de vraag gesteld wat is het allerbelangrijkst in mijn leven? Voor mij is dat in harmonie leven met mezelf en de mensen die me lief zijn. Als we geboren worden krijgen we geen garantiebewijs dat 85 jaar geldig is voor dit ene kostbare leven. Niemand krijgt het .. en de realiteit is dat er veel, heel veel mensen helaas al op jongere leeftijd het leven laten. Wij mensen ondergaan niet jaarlijks een APK ….. er is geen garage waar we structureel gecheckt worden en een onderhoudsbeurt ondergaan…..des te belangrijker is het in mijn ogen dan ook, om zelf bewust binnen je persoonlijke  mogelijkheden voeding, beweging, slaap en ontspanning dag in dag uit prioriteit te geven.